Para sa nasukamod ani nga blog

Ironically, sa upat ka tuig na nakong puyo diri sa Manila, mas daghan kog natan-aw nga mga Cebuano nga salida kaysa sa niadtong naa pa ko sa amo sa Talisay, Cebu. Granted, wa koy kwarta sauna para itan-aw ug sine. Pero, sukad-masukad sa college years (mga 15 years ago na 😱) nga na-expose ko sa mas nagkalain-laing salida (salamat, Ayala unya usahay SM, sa mga libreng film fests; ug salamat, RBGT), mas nasinati nako sa niaging upat ka tuig ang mas madasigong pag-mugna sa mga Bisayang filmmakers ug mga storya sa ilang kaugalingong pinulungan.

Mas nidaghan ang oportunidad nga makita nako ang klase-klaseng Pinoy nga salida dinhi sa kaulohan, labi na ang "independent films" (ola, Cinemalaya, Cinema One Originals, MMFF, QCinema, ug uban pa). And even though I believe I don't subscribe to the regionalistic stuff but la uy, di nako ma-tabang nga nay something mogimok sa akong luko-luko kung makakita kog Binisaya nga salida.

Kining blog gigama tungod sa gugma nako sa mga salida ug sa Cebuanong pinulungan. Hinaut nga mapuno ko nig gushes, rants, ug yawyaw nga nay kalambigitan sa Bisdak nga mga salida. Simple fan blog. Murag lechon ug puso - simple pero rock.  

Salamat kang hfolkner para sa ideya sa lechon cinema ug sa pagpamugos nga himuon nako ni. Gidungagan lang nakog pusô kay unsa pa man diay lami isuwa sa lechon?!